ارتباط متروپل و ریسک

متروپل

در این مقاله می‌خواهیم به ارتباط بین فاجعه متروپل و عدم ریسک پذیری مسئولین مدیریتی می‌پردازیم. همانطور که سرمایه گذاران و فعالان بازارهای مالی و اقتصادی برای کسب سود و امنیت بیشتر ریسک می‌کنند، برای شفافیت و جلب اعتماد مردم نیز مسئولین باید ریسک پذیر باشند.

نسیم طالب  نویسنده، دانشور، آماردان و تحلیلگر ریسک لبنانی-آمریکایی که خیلی تخصصی در این زمینه فعالیت دارد میگ‌وید وقتی شخصی که به دیگران مشاوره می‌دهد یا برای آنها تصمیماتی را اجرا میکند ولی در نتیجه و فرآیند اون کار خودش حضور ندارد و سهیم نیست، این کار عواقب خطرناکی برای افراد دیگر می‌تواند داشته باشد. مشکل اصلی این جور حوادث و بی کفایتی‌ها در کشور این است که مسئولین در فرآیندهایی که برای مردم تصمیم می‌گیرند خودشون سهیم نمی‌شوند. بعنوان مثال اگر شرکت ایران خودرو را در نظر بگیریم شما کدامیک از مسئولین را دیده اید که حتی یکبار ریسک کنند و با خانواده خود با خودرو پراید بخواهند به یک مسافرت بروند. قطعا چنین ریسکی را نمی‌کنند در صورتیکه در فرآیند عدالت اقتصادی و ریسک پذیری باید قانون طوری باشد که شخصی که چیزی را درست میکند خودش جز اولین نفراتی باشد که آن را امتحان می‌کند. در نهایت فاجعه هایی مثل متروپل و غیره به همین علت است که عوامل اصلی و سازندگان خودشان در فرآیند و  محصولی که برای مردم ساخته اند فقط منافع مالی خود را دیده و ریسک‌های آن کار را نمی‌پذیرند.

 

حادثه متروپل

حاشیه پردازی متروپل

مورد مهمی که وجود دارد همیشه اتفاقاتی می‌افتد که راست یا دروغ بودن آنها منشا مشکل را حل نمی‌کند. بعنوان مثال اینکه عده ای می‌نویسند، برادران عبدالباقی (مالک و پیمانکار ساختمان متروپل آبادان) با فرزندان فلان مسئول در ساخت پروژه شریک بودند، درست یا غلط بودن این مورد کمکی به حل مشکل نمی‌کند. راهکار این است ما خود در ریسک کلیه اقدامات خود سهیم باشیم و خود را جزئی جدا از سایر افراد جامعه نبینیم. بعنوان مثال اگر ما سهمی را برای سرمایه گذاری به شخصی پیشنهاد میدهیم طوری باشد که در واقعیت خودمان هم به آن تصمیم عمل کرده و فقط تجویز گر نسخه برای دیگران نباشیم. برای حل و جلوگیری از اتفاقاتی همچون متروپل و پلاسکو باید ریشه را درمان کنیم . چون حاشیه پردازی فقط فضا را مه آلود می‌کند تا عوامل اصلی یک تصمیم و اتفاق از دید عموم مردم محو شوند. و این دقیقا همان چیزی است که آنها می خواهند.

 

مطالب مهم دیگر
از رازهای هوش مالی و سرمایه گذاری چه می‌دانید؟

حادثه متروپل

 

سوالات مهم در ریسک پذیری اجرایی

آیا ریسک اجرای این تصمیم گیری بالا هست؟

آیا خودم حاضرم در کلیه عواقب ریسک تصمیماتم شریک باشم؟

تصمیم من چه میزان از منابع را به خطر اندازد؟

آیا در ریسک اجرای کارهای من مخاطره جانی هم وجود دارد؟

آیا ارزش‌های اخلاقی در تصمیم من رعایت شده است؟

 

حادثه متروپل

ارتباط ریسک متروپل با ریسک بازار

در بازارهای مالی اگر سهم گنجایش و ظرفیت رشد به دلایل مختلفی را نداشته باشد، سرمایه گذاری غیر اصولی در آن اشتباه است. مانند کوچک بودن شرکت، رانتی بودن شرکت، عدم کارآمدی مدیران شرکت، عدم تولید و فروش خوب شرکت و غیره. حال فرض کنید شما در یک همچین سهامی وارد شده و 5 میلیارد تومان سهم میخرید. اتفاقی که می افتد در ادامه این است که بعلت نسنجیدن شرایط شرکت شما ریسک بالایی متحمل شدین و احتمالا بنا به دلایلی که گفته شد سرمایه شما در مخاطره می افتد و زیان سنگینی می‌بیند. چرا؟ چون که بیش از ظرفیت یک شرکت به آن اعتماد کرده و منابع مالی تزریق کرده اید. خوب حالا در فاجعه متروپل نیز بعلت ساختن 5 طبقه غیر مجاز، نبود سازه مستحکم و اتصالات اصولی و جوشکاری درست و دلایل دیگر اینبار خود سازندگان و سرمایه‌گذاران این پروژه بعلت سرمایه گذاری نادرست و عدم رعایت اصول و تزریق بار بیشتر به سازه ایی که عملا ظرفیت تحمل این بار یا پول را ندارد، نتیجه این می‌شود که کلیه سازه نابود شده و زیان آن گریبانگیر عاملان درگیر در این پروژه می‌شود. یکی از بهترین اقدامات در این زمینه که باعث کاهش شدید اینجور اتفاقات و لطمه های مالی و جانی می‌شود اقدام رضا شاه در مورد پل ورسک بود که در سال 1315 بازگشایی شد.

 

پل ورسک

بعد از اتمام کار ساخت پل رضا شاه دستور داد تا مهندس اتریشی به همراه خانواده خود به زیر پل رفته و همانجا منتظر باشند تا نخستین قطار از روی پل گذر کند . مهندس اتریشی هم چون از کار خود و گروهش مطمئن بود به این کار تن در داد و نخستین قطار از روی پل گذشت و بعد از آن نیز 70 سال ضمانت دادند که هیچ مشکلی برای این پل رخ نمی‌دهد. این یعنی سهیم شدن در مسئولیت اجرای یک تصمیم و پذیرش ریسک آن.

در پایان  از شعر شاعر بزرگ مولانا یادی می‌کنیم:

یک عالم و عاقل به جهان، نیست که او را  ***  دیوانه آن، زلف چو زنجیر نکردی

در بردن جان‌ها و، در آزردن جان‌ها  ***    الحق صنما، هیچ تو تقصیر نکردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *